Ha Yom
KIPPURIM 2026
Vandaag Dinsdag 22 September is de grote verzoendag
herinnering. Voor een ieder die zich verootmoedigt, houd goede moed en wees
sterk. Wat doe je dan om te verootmoedigen wat betekend dat überhaupt, en
waarom speciaal vandaag? Laat ik beginnen met de albekende tekst die de
hedendaagse kerk gebruikt voor vergeving om het land te genezen. 2Kron.7:14 En Mijn volk, over dewelken Mijn Naam genoemd wordt,
zich verootmoedigt en bidt, en zij Mijn aangezicht zoeken, en zich bekeren van
hun boze wegen; zo zal Ik uit den hemel horen, en hun zonden vergeven, en hun
land genezen.
Om te bidden voor genezing van ons land is niets mis mee,
alleen waar gaat dit gebed over, over welk volk en welk land gaat dit gebed op?
Het is een antwoord van YHWH aan Salomo, nadat Salomo de tempel had gebouwd en
deze gereed had rond deze tijd om ook het loofhuttenfeest te vieren. Salomo die
met luide smekingen vergeving vroeg voor alle heden en toekomstige zonden van heel
het volk, dat God ze dan ook vergeving gaf. En naast het volk een ieder die in
de God van Israël geloofde en op een dag ook in de tempel zullen aanbidden.32 Zelfs ook aangaande den vreemde, die van Uw volk
Israël niet zijn zal, maar uit verren lande, om Uws groten Naams, en Uwer
sterke hand, en Uws uitgestrekten arms wil, komen zal; als zij komen, en bidden
zullen in dit huis; 33 Hoor Gij dan uit den
hemel, uit de vaste plaats Uwer woning, en doe naar alles, waarom die vreemde
tot U roepen zal; opdat alle volken der aarde Uw Naam kennen, zo om U te
vrezen, gelijk Uw volk Israël, als om te weten, dat Uw Naam genoemd wordt over
dit huis, hetwelk ik gebouwd heb.
Die dag die ergens in de toekomst moet komen als de 2de
opstanding heeft plaatsgevonden en God verzoening doet met de schapen die voor
Hem zullen staan. Dan worden de namen naast diegene die de 1ste
opstanding hebben meegemaakt, in het boek des levens bijgeschreven. En wat daar
gaat gebeuren is mogelijk gemaakt omdat Hij Zijn bloed aan ons heeft gegeven. Zijn
genade over mijn zonde wat normaal gesproken de dood tot gevolg heeft, bracht
mij het leven. EN net als Paulus jaag ik naar die eindstreep om dan eindelijk
te kunnen zeggen dat ik het heb gehaald.
Voor nu betekend dat voor mij dat ik vandaag niets inneem, geen
eten of drinken. Dat doe ik uit overtuiging omdat Yeshua zelf het voorbeeld
heeft gegeven. Alleen Hij begon dat te doen met een 40 dagen vast in de
woestijn. Ik ben in diezelfde woestijn geweest en ik kan u vertellen dat ik
niet eens een uur zonder water kon. Ik vast vandaag omdat ik mij volkomen wil
richten op Zijn voorziening, bewust wil zijn dat een mens niet alleen van brood
leeft. Maar ook om (net als Salomo) Hem te smeken en te weten dat Hij mij
hoort.
Voelt u zich niet bezwaard als u dit niet heeft of door
omstandigheden niet kan doen (zwanger, ziek). Het gaat om leven en niet om
levens in gevaar brengen. Ik werd vanmorgen wakker en moest denken aan een
gebeurtenis die ik tientallen jaren geleden heb gedaan. Ik werkte met een
collega die in mijn ogen traag en afwezig was. Ik had wat dacht ik onschuldige grapjes
voor hem bedacht, waar hij met twee benen instapte. Voor de tijd was dat
grappig, maar het was de leiding ook opgevallen dat hij anders was. Niet lang
daarna werd hij ontslagen omdat men vond dat hij zijn functie niet kon
uitoefenen. Ik kwam er toen pas achter dat hij na een zware ziekte weer terug
probeerde te komen in de maatschappij, nee hij kon deze functie niet aan, maar
ik had hem ook niet ondersteund in zijn poging om voor hem normaal te
functioneren. Mijn genade voor hem was gewoon keihard en onvergeeflijk.
Waarom grijpt dit mij speciaal op deze dag aan en herinner
ik mij dit voorval na al die jaren? Omdat ik mij bewust werd dat niemand kansen
verdient en ik al helemaal niet. Ook ik ben zeer ziek geweest waarbij mijn
gezin tot twee keer toe afscheid hebt moeten nemen van mij. Vanwege de
boodschap die de artsen gaven, dat ik het niet zou halen. En hier sta ik, terug
in de maatschappij met een behoorlijk impact om mijn fysieke gestel. Ik ben nu die
collega wiens voornaam ik alleen nog weet. En dat is alleen nog maar voor nu.
Straks als Hij Zijn oordeel over alle mensen gaat geven. Als
Hij de schapen van de bokken gaat scheiden. Als een ieder in afwachting zal
zijn hopende dat zijn/ haar naam genoemd zal worden om bijgeschreven te worden
in het Levensboek. Dat diegene wiens naam zal staan, ook toegang zal hebben in
het nieuwe Jeruzalem als ingeschrevene. Die verwachting, dat gevoel van nog
niet zeker weten, dat moment is waarom ik nu vast en probeer mezelf te
verootmoedigen zodat niet als verassing komt maar maar op een dag van Hem mag
horen; “Gij goede en getrouwe knecht”
Dat bid ik voor een ieder die dit leest en doet. Ik hoop dat
uw verootmoediging net als bij Salomo door hem wordt beantwoord. Dat uw naam in
Zijn boek zal staan.
Noot: en die collega? ik wou dat ik zijn naam wist en dat ik hem nog kon vragen om vergeving en hoewel God het wel weet, mijn fout met hem kan niet hersteld worden, dat is mijn last om te dragen.
Lees uw Bijbel, volg Hem na en bepaal uw doel.
Shalom Raymond
Reacties
Een reactie posten